'N Musical naar "De Zoete Vogel van de Jeugd". Belachelijk.
Ik ben blij dat je weg wilde.
Madeline Ashton! De doden zijn echt verrezen.
Wat zie ik nu?
Die vraag vrees ik het meest.
Lemand die vraagt...
Wat is de aard van jouw beest?
Wat zie ik nu?
Niet zomaar een spiegelbeeld.
Een perfect romantisch geheel.
Ik zie mezelf, ik zie mezelf. Actrice, vrouw, ster, minnares.
Zuster, liefje, slavin, moeder.
Ik zie mezelf en vind me mooi.
Maagd, verleidster, droomvrouw.
Ja, dat ben ik. Ja, dat ben ik.
- Wij zien jou. - Wie? Mij?
Idool, godin, geile tante.
Diva, prinses, je weet van wanten.
Ze is fantastisch.
Dat ben ik niet. Kan niet.
- Engel, duivelin. - Vertrouw me, mon ami.
Ik zie...
Waar ik ook kijk, ik zie alleen...
De contradictie? Of een fictie?
Inspiratie? Voor 'n generatie?
Dat ben jij.
Dat ben ik.
Te gek!
Rimpels, rimpels in mijn huid. Hopelijk komen de littekens niet uit.
Uw gasten zijn er, miss Ashton. Ene miss Helen Sharp en 'n meneer.
Hoe ziet ze eruit? Helen, idioot.
- Tja, intellectueel, met stijl. - Stijl? Echt? Vergeleken met wie?
Ruim die rotzooi op.
- Mad! - Hel!
Niet te geloven. Wat is dat lang geleden.
Waag 't niet te zeggen hoe lang.
Mad, dit is dr. Ernest Menville, mijn verloofde.
- U was echt geweldig. - Menville, de plastische chirurg?
- U was zo fantastisch. - Ernest is 'n groot fan van je.
- Ik heb alles over u gelezen. - Dat dansnummer... wauw!
- Ik wist niets van die obsessie. - We zijn allebei grote fans.
'N Obsessie is 't niet. Of wel soms?
Lk ben zo ontzettend blij voor jullie.
Hoe gaat het... schrijf-gedoe?
- Ik probeer het nog steeds. - Ach! Ze is briljant, mrs. Ashton.
Miss... Zeg 'ns, dokter.
Denkt u dat ik behoefte aan u begin te hebben?
Zeg... hebben jullie al 'n datum?
- Ja. - Nee, eigenlijk.
Dit is de snee in het ooglid. Hij gaat van ooghoek tot oogkas.
Er zijn twee vetklieren boven en drie onderaan. Kijk al dat bloed 'ns.
Mag ik een schroeinaald? Vlug alsjeblieft.
Toe nou! Het was een zakendiner. Ze wou professioneel advies van me.
Jij kent Madeline niet. Ze wil jou. Omdat je van mij bent.
Ze heeft meer mannen van me gepikt. Ze gebruikt haar glitter; weg zijn ze.
Daarom moest je voor 't huwelijk haar ontmoeten, voor 'n Ashtontest.
Zak alsjeblieft niet. Ik kan 't niet nog een keer aan.
Ik weet niet wat ik dan zou doen.
Weet je wel hoe stom je klinkt?
Schat... ik ben absoluut niet geïnteresseerd in Madeline Ashton.
ZEVEN JAAR LATER
Mrs. Helen Sharp? Uw huisbaas hier. Doet u open.
Ik weet dat u daar bent. Ik heb 'n uitzettingsbevel voor u.
Als u niet naar buiten komt, dan rammen we de deur in.
- Wat moet u hier? - De politie is er. We komen binnen.
Nou? Zeg iets.
Doe open!
Mevrouw, u mag zwijgen, alles wat u zegt kan tegen u gebruikt worden.
U heeft recht op een advokaat.
Vooruit, weg met haar.
Nou.
Hoe gaat 't met jou, Helen?
We hebben 'n tijd niks van je gehoord. Is er iets...
...dat je in de groep wilt bespreken?
Ja.
Ik wil het hebben over...
Madeline Ashton.
Stop! Hou op!
Zijn we nóg niet verder, Helen? Na zes maanden therapie?
Je bent nog geen pondje afgevallen en praat nóg over Madeline Ashton.
- Denk je dat ik het leuk vind? - Denk je dat ìk het leuk vind?
Denk er dan nog maar 'ns over na.
O Helen. Als jij nog wilt leven... Als wìj 'n beetje willen leven, -
- dan moet je haar vergeten. Zet haar uit je hoofd.
- Je moet haar totaal elimineren... - Wat?
- Totaal elimineren... - Je hebt gelijk.
Je hebt helemaal gelijk.
WEER ZEVEN JAAR LATER
lk kom iets brengen voor Madeline Ashton en dr. Ernest Menville.
Goedemorgen mevrouw. U ziet er absoluut prachtig uit.
Hé, wacht 'ns even. Vergeet je niet wat?
- 'T Is pas donderdag. U zei dat... - Je moet het elke ochtend zeggen.
Goed dan. Mevrouw, u wordt met de dag jonger.
Dank je Rose. Hartelijk bedankt. Heel lief van je... Wat is dit?
Kaartjes voor 't feest vanavond voor Helen Sharps boek. Net gekomen.
De viering van Helen Sharps Boek. "Eeuwig Jong"?
Een goede titel.
Eeuwig jong, ja. En eeuwig dik.
Die sluwe heks. Ze stuurt ons vaste zitplaatsen.
Ik geloof niet dat hij vroeg op is gestaan en z'n bed heeft opgemaakt.
- Nee, mevrouw. - Waar heeft hij dan geslapen?
Alweer?
Dr. Menville. Dr. Menville...
- Zie ik een engel voor me? - O dokter, u bent zo lief.
Dank je, Rose.
Meer wodka.
- Is het al opgestaan? - Ja. Het is in bad.
Uw pieper heeft gepiept. Het was mr. Franklin weer.
- Rose! O, ben jij het? - Goed, schat. Als een blok.
- Je bent in pak. Lets bijzonders? - Werk.
Dr. Menville, Goddank. Het spijt me dat ik op 't laatste moment belde.
Hij is geprepareerd. Onze beste mensen wachten op u.
Doet u maar kalm aan.
Kalm? Lk ben kalm. Ledereen hier is kalm.
- Wie is hij? - Fernando Rivas. De acteur.
Hij is verdronken in z'n badkuip. Zijn lichaam is erg opgezwollen.
Hij lag te wippen met z'n nieuwe verloofde. Achttien pas. Uit Cuba.
Hij heeft 'n gelukkige uitdrukking op z'n gezicht, die hoogst ongepast is.
We zullen zien of we hem wat karakter kunnen geven. Wat diepte.
Diepte? Dr. Menville, u mag hem noch karakter noch diepte geven.
Men moet hem kunnen herkennen.
Goedemiddag, mrs. Ashton. U kunt meteen naar beneden.
Goedemiddag, mrs. Ashton. Wat fijn u weer te zien.
Ik moet vanavond naar een heel belangrijk feest. Snap je?
- Ik móet er fantastisch uitzien. - U wordt de beste.
Het moet nog beter...
Sorry, plasma-afscheiding is een erg gevaarlijk proces voor 't lichaam.
Ons beleid verbiedt uitdrukkelijk meer dan één keer per half jaar.
Het is al bijna zo lang geleden.
U kreeg er drie weken geleden een. Wat dacht u van 'n collagen-kuur?
Collagen-kuur? Dan kan ik me net zo goed wassen met water en zeep.
- Het wordt 'n belangrijke avond. - Ik kan zelf uw make-up doen.
Make-up is zinloos. Dat helpt helemaal niets meer.
Luister je? Jou kan 't niks schelen. Met je jonge huid en stevige tieten.
Ik zou iets extra's kunnen betalen.
Alleen tussen ons tweeën.
Snap je? Wat vind je ervan? Geld speelt geen rol voor mij.
Mr. Chagall. Het spijt me vreselijk.
Zeg maar niets, Anna, ga weg. Laat ons alleen.
Ik wil je niet meer zien. Dank je wel.
Gaat u zitten.
- Ik hoor u excuses aan te bieden. - Nee, ik voel erg met u mee.
Maar wij zijn ook maar mensen. We zijn onderworpen aan de natuur.
- Tja, anders kun je niet verwachten. - Dat hangt ervan af...
Ik ving uw grapje op, dat geld voor u geen rol speelt.
- Dat was geen grapje. - Zozo.
Miss Ashton, ik vraag me af, of u wel 'ns gehoord hebt van...
Lisle von Rhuman?
Natuurlijk niet. Weinig mensen kennen haar. Een heel select groepje.
Zij kan u misschien helpen. Hier is haar adres.
Ze is dag en nacht te bereiken.
Een heel select groepje. Begrijpt u?
Natuurlijk.
Ik ben blij dat dit gebeurd is. We zien u nog wel vaker, denk ik.
Ja, ik denk van wel.
Mafketel.
Kun je niet ophouden met ademen?
Wat nou? Heeft ze figuranten besteld?
Evian, graag, zonder ijs.
Dr. Menville? Ernest Menville?
- Hallo, ik ben Vivian Adams. - Hebben wij elkaar eerder gezien?
Lang geleden. Ik heb u nooit bedankt voor wat u voor tante Esther deed.
Hartelijk dank.
Haar kleur, haar teint. U verhoogde zelfs haar jukbeenderen.
- Dat is mijn werk. - Haast zonde om haar te begraven.
- Aardig van u om dat te zeggen. - Mag ik vragen wat uw geheim is?
Verf in spuitbussen.
Gewone make-up kun je niet gebruiken op dode huid.
De porieën zijn te droog. Je moet 't er haast in spatelen.
En toen dacht ik: Hé, modepoppenverf misschien?
Er zit 'n kleefstof in en het is in allerlei vleeskleuren te koop.
Neemt u me niet kwalijk.
- Heb je haar al gezien? - Leuk hoor. Ze is er niet eens.
Kijk daar.
Het lijkt wel of ze 'n paar pondjes afgevallen is...
- We gaan weg. - Onzin. We gaan met haar praten.
Nee. Ik ga wel met haar praten.
Ik wil alleen maar zeggen dat ik helemaal tot uw beschikking sta.
U kunt me dag en nacht bellen.
Heeft u m'n nummers?
- Mad? - Hel!
Lk geloof m'n ogen niet.
Twaalf jaar, twaalf lange jaren. En kijk nou, je hebt slanke heupen.
Je bent helemaal niet veranderd.
Goh, ik ben zo blij dat je gekomen bent. Ik was er niet zo zeker van.
Mijn PR-dame zei:"Madeline Ashton gaat naar alle openingen."
Die mensen zijn soms zó hard. Ik heb haar ontslagen. Nou ja, bijna.
Dat was lief van je, schat.
- En, hoe is het gegaan? - Hemels. Absoluut hemels.
Ernest is een droom.
Ik denk vaak bij mezelf dat ik dit niet verdien. 't Ging ten koste van jou.
Ik voel me daar vreselijk rot door.
Het is lang geleden. Je hebt hem niet gestolen, hij kwam zelf naar je toe.
Het was niet jouw schuld, maar die van hem.
Ik moet je iets vertellen: Ik heb het je nooit verweten.
Nooit.
- Ongelofelijk zoals ze eruit ziet. - Hoe oud is ze?
- Vijftig. - Dat meen je niet...
Wat zou haar geheim zijn?
Het leven is één groot feest.
- Je had altijd de pest aan feesten. - Ik was oud; moet je me nu zien.
Ik wist niet dat je zo ongelukkig was.
Ik heb nooit tegen jou kunnen liegen.
Ik weet wat voor... werk je doet.
Het is geen werk. Ik zou m'n ziel verkopen om weer te mogen opereren.
- Helen, ik heb mijn leven verspild. - Nee, zij heeft je leven verspild.
Ze trouwde met 'n knap chirurg en maakte 'n doodbidder van hem.
Weet je, ik heb je nooit verweten dat je mij verliet.
Ik heb altijd geweten dat 't haar schuld was. Ze is een vrouw.
Een vrouw, Ernest. En God betere het uit Newark.
Ik zal haar nooit vergeven wat ze jou heeft aangedaan.
Nooit.
Dakota!
- Wat is er aan de hand? - Niks. Ik had je niet verwacht.
- Je bent niet alleen. - Natuurlijk wel. Helemaal alleen.
- Hoewel, niet helemaal. - Ik voel me zo laag door jou...
- Ze is hier om die... - Wie is ze, dat lekkere stuk?
Ze is de vriendin van een jongen, die hier was om de...
- Lieg een beetje snel. - Dat probeer ik ook.
Geloof me nou. Het is onschuldig.
Ik ben kotsmisselijk van dit gezeik. Ik bewijs jou een dienst!
- 'N Dienst? Lk gaf jou... - Jij gaf, jij gaf. Het mocht wat.
Lemand zei laatst dat we belachelijk zijn, samen. Hoe voelt dat, denk je?
Je denkt nooit aan mijn gevoelens. Zoek iemand van je eigen leeftijd.
Het is niet eerlijk.
Rue La Fleur.
Madeline... ik moet Madeline onmiddellijk spreken.
Ik moet Madeline onmiddellijk spreken...
NOOIT MEER
Jezus!
- Goedenavond. Niet te laat, hoop ik? - Nee, miss von Rhuman verwacht u.
Ze verwacht me?
Wilt u hier wachten, alstublieft?
Komt u mee, alstublieft.
Neem me niet kwalijk.
Ik hoopte dat u zou komen. Maak plaats voor m'n vriendin!
Maar... Zorg dat je beschikbaar blijft.
Mag ik u zeggen dat ik altijd van mening ben geweest, -
- dat uw gezicht tot de mooisten behoort, -
- die 't witte doek gesierd hebben?
En uw man! Lk kan alleen maar zeggen dat z'n naam onovertroffen is.
Ik ben pas in de stad aangekomen. Ik volg de lente.
Ik heb al jaren geen herfst of winter gezien.
U en ik zijn geschapen voor de lente.
- Ik weet niet waarom ik hier ben... - U bent doodsbang. Voor uzelf.
- Voor het lijf dat u dacht te kennen. - Wablief?
Lk begrijp u. Ik ken uw geheimen.
Wie is daar?
- Ik moet Madeline spreken. - Ze is er niet.
O, God zij dank!
Hoe ben je binnen gekomen? Lk heb de poort niet horen gaan.
Ik wou ook niet dat je het zou horen. Ernest, zeg dat ik moet gaan.
- Zeg dat ik onmiddellijk moet gaan. - Je bent er net.
Weet ik, maar één blik en ik was weer terug bij het begin.
- Waar is dat dan? - Doe niet of je het niet weet.
- Wat? - Je bent sexueel sterk aantrekkelijk.
- O ja? - Ja.
Ik heb het je nooit eerder verteld want een meisje als ik kon 't woord-
- sexueel niet zeggen zonder blozen.
Maar nu kan ik het wel.
Sexueel.
Sensueel.
Sexy.
Sex.
Zo warm, zo vol leven. En het ebt nu al weg.
Het is het wreedste van het leven. Een glimp van jeugd en vitaliteit, -
- en daarna zijn we de toeschouwers van ons eigen verval.
- Het is de wet van de natuur. - De natuur kan m'n rug op.
- Wat is dat? - Dat is, waar u voor gekomen bent.
Een vleugje magie in een wereld, geobsedeerd door wetenschap.
Een tonicum.
Een toverdrank.
Wat is de werking?
Hoe oud denkt u dat ik ben?
Dat zou ik niet...
Toe maar, u hoeft me niet te vleien.
- 38... 28... 23? - Ik ben 71 jaar oud...
Da's de werking. 't Ouderdomsproces wordt volledig tot staan gebracht.
En teruggedrongen. Door die drank zult u nooit één dag ouder worden.
Als u 'm niet drinkt kunt u blijven toekijken hoe u verrot.
Hoeveel kost hij?
Wat het slijk der aarde betreft, dat is niet zo eenvoudig.
De prijs is voor iedereen verschillend.
Hoeveel is het voor mij?
- Dank u wel. Ik moet ervandoor. - Zitten!
Steek uw hand 'ns uit.
Ben je gek of zo?
Let op.
- Is een cheque oké? - Uitstekend.
Maar beloof me dat ons geheim nooit openbaar gemaakt zal worden.
U kunt uw carrière 10 jaar volhouden in onveranderde schoonheid.
Maar daarna moet u, voor men iets vermoedt, van 't toneel verdwijnen.
U kunt zich terugtrekken, uw eigen dood in scène zetten, -
- of... zoals een van m'n klanten zei:
"Lk wil alleen zijn."
Nee! Zij is toch niet...
Proost.
- En nu een waarschuwing. - 'N Waarschuwing? Nu?
Pas op uzelf. U en uw lichaam zullen lang bij elkaar blijven.
Wees er goed voor.
Siempre viva. Leef eeuwig.
Niet te geloven... Zag je... Ik ben een jong meisje.
- Ernest. We moeten hier stoppen. - Ja, dat weet ik.
Ernest, niet kwaad worden. Ik verzet me uit alle macht.
Maar... Kijk 'ns naar jezelf.
Ze heeft je loopbaan al verwoest. Nu breekt ze je hart.
Ze neemt je je trots af. Ze pronkt overal met haar minnaars.
- Weet jij daarvan? - Ledereen weet het.
Op 't feest ging het alleen daarover.
Hoe kun je van me houden, Helen? Lk ben al zó lang zó slap.
Ik had allang van Madeline gescheiden moeten zijn.
En bij God! Dat ga ik doen ook!
Lk ga morgen meteen naar de stad en vraag een echtscheiding aan.
Nou ja, maandagmorgen. Uiterlijk dinsdag.
Scheiden? In Californië? Dat is precies wat ze wil.
Jij kunt niet in armoe leven.
Je kunt haar dit niet zomaar laten doen.
Maar ik kan niets doen.
Ja hoor, dat kan je wel.
Luister. Ik heb hierover nagedacht. Dit is de enige manier.
Vannacht, als ze slaapt sluip je naar beneden, naar de werkkamer.
Je pakt van alle wijnglazen één.
Dan neem je dit flesje Narconal en smeert 'n laagje op elk glas.
Het is een sterk middel, gebaseerd op alkohol. Je hebt niet veel nodig.
Morgen bel ik Madeline en zorg dat ze me te eten vraagt.
Goed, waarom kom je niet eten?
Tijdens het diner proosten we.
Op alle glazen waar ze uit drinkt zit Narconal.
Dan moeten we snel werken. We eten ons eten op.
We brengen haar naar de heuvels en bellen de politie.
We zeggen dat we 'n dronken vrouw langs de afgrond zien slingeren.
Er slingert een dronken vrouw langs de afgrond.
We zetten haar achter het stuur.
En zorgen dat het eruit ziet alsof ze een glaasje teveel op heeft.
We schakelen de versnelling in, -
- zetten haar voet vast op het gaspedaal, -
- leggen haar handen om 't stuur en helpen haar op weg.
Bij de lijkschouwing zijn er van de Narconal alleen alkoholsporen over.
Ze zal worden geregistreerd als de zoveelste dronken automobilist.
- Ze meten haar promille. - Nul komma vier. Eigen schuld.
En denken er niet meer over na.
De zaak is gesloten. Madeline is dood.
En wij zijn vrij.
Wat zeggen we allemaal?
- We kunnen dit niet doen, Helen. - Het is de enige oplossing.
Als ze weg is kun jij je leven opnieuw beginnen.
Ik kan mijn leven opnieuw beginnen.
We zullen zo gelukkig zijn!
Ze vermoordt je langzaam.
Dus het is zelfverdediging.
Zelfverdediging, ja.
God, ik heb m'n figuur terug.
- We moeten praten. - Neem er nog een en ga naar bed.
Dat zou je wel willen. Dat ik mezelf het graf in drink.
Maar het zal niet gebeuren. Je krijgt mijn geld niet!
- Waar heb je 't over? - Wanneer werkte je voor 't laatst?
Je leeft al tijden van mijn geld.
Heb je 'n nieuw kapsel?
Wat een scherpe blik... Je hoeft niet op te blijven.
Vulgaire slet.
- Wat zei je daar? - Vulgair. Want dat ben je.
Een vulgaire, smakeloze slet, die...
Wie denk je wel dat je bent? Je bent een nul, Ernest.
Een nul. Je bent een zielige, drankzuchtige, slappe sukkel.
- Let op je woorden, Madeline. - Slap, slap.
Let op je woorden. Ik pik dit niet langer.
Dat doe je wel. Zoals altijd. Je bent niet eens een man. Ik wil een man.
Een echte man. Niet een zatte, gebroken, slappe doodbidder.
Onder de gordel ben je al even dood als je klanten.
Met een van je klanten heb ik meer lol, daar is tenminste iets stijf aan.
Dacht je heus dat ik het altijd maar zou pikken? Dacht je dat?
Gemene, vuile, afschuwelijke heks.
Alsjeblieft...
Het spijt me zo.
Help me! Help me!
Snel.
Help me! Schiet toch op, slapjanus!
Grutjes.
Suite 1110 alstublieft. Helen? Met mij, Ernest Menville.
Ik heb het gedaan. Ik duwde haar van de trap. Ze is hartstikke dood.
Ze zei de meest afschuwelijke dingen en ik kon me niet meer inhouden.
We zijn vrij. Ik ben bang voor de hel. Haar nek is gebroken, ze is dood.
Welk deel van ons plan had je verkeerd begrepen?
We hebben 't 3 keer doorgenomen. Drie keer, Ernest.
Je snapt 't niet. Het was 'n ongeluk. Zo ziet het er tenminste uit.
- Ik heb jou meteen gebeld. - Ernest, arme schat.
Denk je niet dat de politie 't gek vindt, dat je mij eerst belt?
- O God... je hebt gelijk. - Natuurlijk heb ik gelijk.
- Zal ik nu bellen? - Nee, eerst afspreken wat je zegt.
- Nou? - Ik denk na.
- Ik heb 't. Waar is het lijk? - Onderaan de trap.
Laat haar liggen. Bel de politie.
Zeg dat je mij aan de telefoon had en een afschuwelijke kreet hoorde.
- Je keek om en zag haar vallen. - Goed. Perfect.
Hou je vast aan dat verhaal, want ze vragen 't na bij de telefoon.
Kunnen ze bewijzen dat de dood intrad voor het telefoongesprek?
Nee, het is heel moeilijk het precieze tijdstip van sterven te bepalen.
- Het is geen exacte we... - Ernest. Ernest!
Je duwde mij van de trap af.
- Blijf bij me vandaan. - Reken maar! Beest! Psychopaat!
- Niet dichterbij komen. - Vrouwenmoordenaar.
Blijf bij me vandaan. Volg me niet. Praat niet tegen me.
Dat ben ik niet van plan. Ik moet alleen even bellen.
0611, toch?
Je zit goed in de stront, kereltje.
Madeline, kijk hoe je eruit ziet. Kijk 'ns hoe je eruit ziet.
Ernest. Mijn reet. Ik kan m'n reet zien.
Er is ook iets fout aan je nek.
Zeg dat wel! Zeg dat wel, verdomme.
- Gaat het, schat? - Ja...
Ernest... Wat is er met me aan de hand?
Je nek is uit het lid. Dat komt voor. Nooit gezien, maar 't komt voor.
- Zet hem dan weer goed. - Hoe?
- Weet ik niet. Gewoon doen! - Waar moet ik beginnen?
Grote goden!
Schat. Ik moet naar de dokter.
Ze is op sterven na dood.
- Ze is op sterven na dood. - Laat u mij dat maar beoordelen.
- Wat is het probleem? - Ik ben van de trap gevallen.
- Oeps! Heeft u iets gebroken? - Nee, dan zou ik pijn hebben, hè?
Lk denk van wel.
Misschien mijn pols. M'n nek is nogal pijnlijk.
- Laat 'ns kijken. Welke pols? - De rechter.
- Doet dit pijn? En dit? - Nee.
- Oké. Dit misschien? - Nee.
- Dit doet géén pijn? - Nee.
- Bedoelt u dat dit geen pijn doet? - Nee, dat zeg ik toch?
- En wat is er met uw nek? - Het doet pijn als ik hem omdraai.
Misschien heeft u gewoon... Oké, prima. Ik snap het al.
- Misschien is het 'n shock... - Dat zou kunnen, ja.
- En, wat is het? - Het is... bijzonder interessant.
Oké, dat is het zo ongeveer. Mag ik een slokje van u?
Luister, jongens, het is heel raar. Voor zover ik kan zien is uw pols, -
- op drie plaatsen gebroken.
U heeft twee rugwervels gebroken. Zonder röntgenfoto ben ik niet zeker.
Dat bot, dat door uw huid steekt, da's geen goed teken.
Uw temperatuur is lager dan 28 graden... en uw hart klopt niet meer.
- Wat wil dat zeggen, verdomme? - Precies! Precies, wat...
Ik vraag 'n collega om z'n mening.
- Het had erger gekund. - Ik onderzoek je zelf wel.
Stop. Raak me niet aan. Hij heeft ongelijk. Doe niet zo mal.
Dit is ongelofelijk. Jij breekt alle natuurwetten.
- Wat voor wet breek ik? - Alle natuurwetten die ik ken.
Je zit daar, praat tegen me, maar je bent dood. Ik ga hulp halen!
Lk wil dat er een arts naar kamer 147 komt!
Waar zijn alle dokters gebleven?
- Hoe staat het? - Geen polsslag.
Waar is ze?
'T Spijt me. Ik weet hoe zwaar dit is.
U begrijpt 't niet. Ze was niet... Het is heel moeilijk uit te leggen.
- Weet ik. Wie kan zoiets uitleggen? - Waar is mijn vrouw heen?
Denkt u daar maar niet aan. Neem de tijd om te rouwen.
- Waar is mijn vrouw? - Ze is dood. Ze ligt in 't lijkenhuis.
Het lijkenhuis? Ze wordt woest!
LIJKENHUIS
lk ben het, schat.
Ik viel flauw, ik kwam weer bij en alles was donker. Ik schreeuwde.
Niemand hoorde me. Ik wist niet waar ik was. Toen werd ik bang.
Ernest, ik lig in het lijkenhuis. Waarom lig ik in het lijkenhuis?
Rustig. Ik begrijp het nu. Het is fysiek onmogelijk, maar ik snap het.
- Ze denken dat ik dood ben. - Ja, maar je bent niet dood.
Dit is in de geschiedenis van de medische wetenschap nooit gebeurd.
- Waarom moet 't mij dan gebeuren? - Weet je wat jij bent, schat?
Je bent 'n teken. Een omen. Een brandend struikgewas.
- Ben ik dat? - Ja. 'n Teken dat wij samen horen.
Ik word geroepen. Uitgedaagd. Zie je dat niet? Het is een wonder!
Mijn God.
Shit!
Formaline? Wat in Godsnaam?
Niet 't goede kleurevenwicht.
- Hoe gaat het, Ernest? - Ik wil 't niet overhaasten.
Wie belt er toch de hele tijd? Wie is het?
Lk wil niet onderbroken worden!
Nu moet je heel stil zitten.
Ik zei dat je stil moest zitten. Ik moet meer terpentine hebben.
- Zijn we nou nog niet klaar? - Je ogen zijn verschillend.
Petroleum werkt in op de huid, dus ik moet terpentine gebruiken.
Waar is ze?
Asjemenou, Helen. Wat doe jij hier?
- Wat heb je op je handen? Bloed? - Verf.
- Verf? Wat doe je daarmee? - Verven.
- Doe je gekke dingen met Madeline? - Definiëer gekke dingen.
Kom op, Ernest. Vertel waar ze is!
- We gaan buiten praten. - Waarom fluister je?
- Omdat ze boven ligt te rusten. - Ben jij gek geworden?
- Ze ligt te rusten. - Ze ligt niet te rusten, ze is dood.
Zoals we het hadden gepland.
Je hebt 't dan wel alleen gedaan, maar we zitten allebei in de penarie.
We begraven haar in Death Valley, dan zijn we voorgoed van haar af.
- Helen, luister naar me. - Zeur niet. Ze verdiende het.
Ze maakte huwelijken kapot. Ze verslond mannen.
En ze was een belabberd actrice.
Luister nou alsjeblieft naar me!
Madeline kan nog niet begraven worden, ze ligt boven te rusten.
Als ze niet dood is laat haar dan hier komen en me kussen op mijn...
Op je wat?
Mad!
- Hel! - Schat.
Wat maken jullie voor plannetjes? Of moet ik zeggen: Wat nog meer?
Ben je boos, schat? Ben je heel erg boos?
Het leeft.
Helen, je kunt beter nu gaan. Ik voel dat er problemen komen.
Schat!
Lk zal je één ding zeggen. Dit is je eigen schuld.
O mijn God!
- Wat heb je gedaan? - Gedaan? Het was zelfvedediging.
- Verrader. Samenzweerder. - Ze is dood!
Is dat zo? Zulke momenten maken het leven de moeite waard.
God. Het was vreselijk. Het was wreed. Dom. Denk aan de politie.
Stoppen ze me in de gaskamer?
Nee, de bajes. En in jouw toestand.
Wat ben je toch negatief. Laat me deze keer van 't moment genieten.
En als de buren 't gehoord hebben?
Buren? Heb jij in 12 jaar hier in L.A. Ooit een buur gezien?
Lk moet nadenken! Een van ons moet kalm blijven.
Ik ben volkomen kalm. We begraven haar. In Death Valley.
Jij en ik.
- Daar komt niks van in! - O nee?
Harde woorden voor 'n moordenaar op de vlucht. Want dat ben je.
En als de politie nu 'ns anoniem gebeld werd over jou?
En mij op de vloer aantrof. Zonder ademhaling. Zonder polsslag.
Niemand speelt zo goed voor dode als ik. Wat ga je ze vertellen?
Je wordt heel populair in de bajes. De bajes, ja.
Weet je wat ze daar doen met slappe, kale, overwichtige republikeinen?
Lk ga de schoppen halen, schat.
En zij heeft 't gereedschap betaald. Is dat niet heerlijk?
Blijf jij zitten kijken? Lk ben niet alleen medeplichtig.
- Pak het einde vast. - Ik help maar al te graag.
We leggen het lijk hier.
Deze dag is snel verbeterd, zeg.
Ken je dat, dat sommige dagen echt zwaar klote beginnen?
Dan gebeurt er iets prachtigs, en opeens zie je alles helemaal...
...anders.
Dat... was totaal misplaatst.
Kijk naar me, Ernest. Kijk nou. Ik ben drijfnat.
Het lijkt ook wel of er iets mis is met je blouse.
Ik heb een gat in mijn maag.
Ik heb een gat in mijn maag!
Ja. En je leeft nog.
- Nog een wonder! - Ach welnee.
- Jij hebt de toverdrank gebruikt. - Wat weet jij daarvan?
Jij hebt hem ook gebruikt. Daarom zie je er zo uit. En je bent dood.
- Wanneer heb jij hem ingenomen? - 29 oktober 1985. Lang voor jou.
- Waar hebben jullie het over? - De toverdrank.
- Hoeveel heb jij betaald. - Alles wat ik bezat.
- "Schoonheidsboek". M'n reet! - Volgens mij is dit geen wonder.
Jij bent 'n oplichtster, 'n lopende leugen. Ik kijk dwars door je heen.
Ik heb een goede raad voor je: Trek voorlopig geen badpak aan.
In ieder geval geen bikini.
Of als ik...
Verdomme. Ik had het net gemaakt.
En garde.
Kreng...
Meisjes toch. Laten we kalm blijven. We kunnen dit in vrede overleggen...
Je moet nooit met mij concurreren. Ik win altijd.
Je mag dan altijd gewonnen hebben. Je hebt 't nooit eerlijk gespeeld.
Wat geeft dat? Lk heb gewonnen.
Ik ga naar boven.
Dat kwam omdat je je benen hoger kon optillen en meer kon spreiden.
Nu krijg je niet eens je wenkbrauw omhoog zonder operatie.
Ik kreeg heel wat meer dan een wenkbrauw omhoog, strijkplank.
- Je bent je enige talent kwijt. - Da's nog altijd meer talent dan jij.
Voormalige vetzak!
Ja! Nee! Verdomme!
Dit is zinloos. Dit is belachelijk. We kunnen elkaar niet eens pijn doen.
Pijn! Lk zal je 'ns wat vertellen over pijn.
Bobby O'Brien! Scott Hunter! Ernest Menville! Dat is pijn.
Ik hield van hen. En zij van mij.
Ik praat niet tegen je voor je je hoofd weer goed zet.
Ze betekenden alles voor me en jij pikte ze van me af.
Niet omdat je van hen hield. Maar om mij pijn te doen. Met opzet.
Niet waar! Jij viel mij eerst aan.
Dacht je dat ik doof en blind was?
Dat ik niet hoorde wat jij en je verwaande vriendjes over me zeiden?
- Jullie vonden mij vulgair. - Alsjeblieft. Je bent gek.
Waarom nodigde je me dan nooit uit voor die feesten bij je ouders thuis?
Lk dacht dat je onzeker zou worden. We waren niet gewend aan...
Hou daarmee op!
- We waren het niet gewend om... - Plebs in huis te halen.
Je praat er omheen. Jij stal mijn vrienden om me pijn te doen.
- Geeft 't toe. - Geef jij 't maar toe. Kijk me aan-
- en geef toe dat je mij vulgair vond.
Oké. Ik vond je vulgair.
Tja... Ik deed jou met opzet pijn.
En het spijt me echt.
Het spijt mij ook.
Ern, schat. Helen en ik bieden onze excuses aan voor dat gedoe beneden.
- We hebben het verwerkt. - Ja, Goddank. Het was vreselijk.
- Ik haatte je en was jaloers op je. - Maar ik was jaloers op jou!
- Waar was je dan jaloers op? - Je cijfers bijvoorbeeld.
Pardon. Neem me niet kwalijk!
Lk wil jullie alleen vertellen dat ik een besluit genomen heb, -
- dat belangrijk is en dat ik allang had moeten nemen. Ik ga weg.
Je gaat weg? Dat kan niet. Ik heb Hel beloofd dat je haar zou helpen.
En Maddie moet ook gemaakt worden. Jij mag eerst.
Dat is lief van je. Bedankt.
Ern. Toe nou. Wat zeg je ervan? In naam van de goeie ouwe tijd.
Alsjeblieft?
Op één voorwaarde. Als ik klaar ben, ga ik weg.
Jullie mogen me niet zoeken, niet naar me vragen, niet aan me denken!
- Daar heb ik geen moeite mee. Jij? - Niet meer.
Het is ongelofelijk. Geen vlekje, geen porie te zien.
Je kan zeggen wat je wil over Ernest, maar hij is een genie.
Dat is hij, een genie. Wacht. Je hebt een klein...
Dat had ik niet moeten doen. Het is nog nat.
- Kan Ernest het repareren? - Ik ga hem halen, voor hij vertrekt.
En als het verkleurt of afbladdert? Of regent? Maakt hij het dan weer?
- Misschien. Hij leeft niet eeuwig. - Dat is niet zo best.
Hij moet de toverdrank innemen. Lisle haalt hem wel over.
Dat wil hij niet. Hij wil hier weg.
Ja. Dat moeten we respecteren. Ik heb 't. We verdoven hem.
- Ern, schat. - Is de taxi er?
We dachten dat je misschien trek had in een ontbijt.
Ik stond net te denken... Mezelf af te vragen...
Waarom ik m'n koffer vijf, zes, tien jaar geleden niet gepakt heb.
In plaats van hier te blijven en vernederd te worden.
Omdat ik 'n belofte had afgelegd. En dat betekende alles voor mij.
- Het is edel om je woord te houden. - Ernest, je drankje!
Weet je hoe ze iemand noemen, die ten koste van alles z'n woord houdt?
Een idioot! Van nu af aan ben ik idioot zoals ik wil. Een trotse idioot.
Ik weet nu dat ik mijn belofte heb gehouden: Tot de dood ons scheidt!
Jullie zijn dood. En ik ga van jullie scheiden.
Proost.
En nog iets...
Ik drink teveel.
Ik ben blij dat u weer wakker bent, dr. Menville.
U vindt 't hopelijk niet erg dat Harry en Dick u aangekleed hebben?
U was niet juist gekleed voor deze gelegenheid.
Wat voor gelegenheid?
Lk geef een feest boven. Dat doe ik ieder voorjaar voor mijn klanten.
Goed... oké.
Wat wilt u met me doen?
Lk wil u een cadeau geven.
Eeuwig leven en eeuwige jeugd.
Ik heb uw vrouw en uw vriendin gezien. Schitterend werk.
Laat uw hand zien.
Ik zal niet bijten.
Wat doet u nu?
Lk bemin u.
- Mijn God! - Dank u.
Niet zo bescheiden. U doet dit ook. U heeft altijd dit werk gedaan.
U bracht de tijd tot staan in de gezichten en handen van mensen.
U bent als Don Quichot, die de molen der natuur aanvalt.
Drink.
Toe maar. Het is de vervolmaking van uw levenswerk.
U gaf andere mensen hun jeugd terug, en verspilde die van uzelf.
Drink. Dan kunt u weer werken. Voor eeuwig. Drink.
Drink, dr. Menville. U bent uzelf 'n nieuwe kans verschuldigd.
Drink. Het is de juiste keus. De enige keus. Drink!
Siempre viva! Eeuwig leven.
En wat dan?
Wat gebeurt er dan? Lk wil niet eeuwig leven.
Het klinkt goed, maar wat moet ik doen? Als ik me nou verveel?
Of als ik me eenzaam voel? Met wie trek ik dan op, Madeline en Helen?
Als ik gewond raak. Of neergeschoten wordt. Of van de trap ged... val.
- Maar u zult nooit oud worden. - Alle anderen wel. En ze sterven.
Dit staat mij niet aan. Het is geen droom, maar een nachtmerrie.
Ik moet jullie tegenhouden.
Dick! Tom! Harry! Pak de drank van hem af.
- Grijp hem. Grijp hem. - Rustig. Hij komt niet ver.
Niet op zijn leeftijd.
Welkom allemaal. Lisle komt zo.
Ik wil iedereen die zijn eigen dood in scène heeft gezet erop wijzen, -
- dat 't verboden is publiekelijk te verschijnen om in de krant te komen.
Ik wil geen namen noemen. Wie de schoen past trekt hem aan.
Ik wou alleen wat lol maken, man.
Kijk, daar is Ernest.
God. Hij ziet eruit als een lijk. Ze heeft hem het spul niet gegeven.
Kijk. Hij heeft het nog bij zich.
Kom mee!
Komt u allemaal, Lisle komt over 'n paar seconden.
Mijne heren, sluit de zaal af.
- Hij gaat naar boven. - Die idioot!
O jee!
Ernest!
Help!
- Helen! - Pak vast.
Pak vast! Pak vast!
Pak vast!
Ernest. Heb je de toverdrank nog? Heb je die nog?
Je moet hem vinden. Het is je enige overlevingskans als je valt.
Drink op, ander sterf je.
Als je gevallen bent kun je jezelf weer in elkaar zetten.
Drink op.
- Drink op! - Drink op.
Drink.
Drink op!
- Je moet! - We hebben jou nodig.
Het spijt me, lieverds. Jullie staan er alleen voor.
Zeg, ben je bijna klaar, of hoe zit dat?
O ja! Lk ben zeer binnenkort klaar!
Dat was behoorlijk te gek.
Ik raad jullie twee aan om hem terug te halen.
Niets. Hij is ontsnapt. Ik zei toch dat we naar het vliegveld moesten?
- Ik wist dat hij niet hier zou zijn. - Jij weet overal antwoord op, hè?
Kijk nou. Ik begin te schilferen. Ik schilfer nu al af.
Ik ook.
Wie gaat dit repareren? We staan er mooi op. Ernest is weg.
We kunnen niet terug naar Lisle. Wij moesten ons lichaam verzorgen.
Kijk ons nou! We zijn dood! Wat is dit pijnlijk.
Nee, dit is gewoon een kwestie van onderhoud.
Het gaat om onderhoud. We moeten erg goed op onszelf passen.
We zorgen voor elkaar. Ik verf jouw kont en jij verft de mijne.
Wie had dat gedacht? Jij en ik. Samen.
De een afhankelijk van de ander. Om elkaars kont te schilderen.
- Dag en nacht. - Ja. Voor eeuwig.
37 JAAR LATER
We zijn hier verzameld wegens het verscheiden van een moedig man.
'N Man met inzicht.
Dr. Ernest Menville zei altijd dat het leven begint bij de vijftig.
We weten weinig van z'n jonge jaren dus in zijn geval is dat waar.
Hij was al vijftig toen hij zijn lieve vrouw Claire ontmoette.
Hij kreeg 2 zonen en 4 dochters.
Gelijk 'n bijbels patriarch verbreidde hij zijn boodschap vol hoop, -
- naar zijn geadopteerde kinderen over de hele wereld.
Als briljant academicus en robuust openluchtmens -
- wijdde dr. Menville zich met hartstocht aan allerlei bezigheden.
Niet alleen vanwege eigen ambities.
Maar ook om de wereld groter en beter te maken dan hij haar kende.
En dat is hem gelukt. Menville 's Huwelijksadviesbureau.
Het Menville Instituut voor Vrouwenstudies.
Ernests afdeling van de Anonieme Alkoholici zal nog lang bestaan.
Wie kent niet Ernest, de grapjas. En Ernest de verteller.
We kennen z'n sterke verhalen over de levende doden in Beverly Hills.
- Wat? Je huilt toch niet? - Ik huil niet.
Ik heb iets in m'n oog.
O jee, heb jij acrylverf nummer 9?
Lk heb hem in je tas gestopt.
- Ik zal hem wel verloren hebben. - Nee, ik heb hem in je tas gestopt.
- Hoe verlies je 'n grote bus verf? - Ik had hem nog toen we uitstapten.
Laten we maken dat we wegkomen.
Ik ben ervan overtuigd dat deze leraar, deze weldoener, -
- deze man op zijn manier 't geheim van het eeuwig leven heeft ontdekt.
En wel hier, onder ons... in de harten van zijn vrienden.
Het geheim van de eeuwige jeugd is ook hier op deze plaats.
En wel in de levens van zijn kinderen en kleinkinderen.
Het is mijn overtuiging dat onze geliefde Ernest -
- zo'n man is, die werkelijk eeuwig zal leven.
Bla, bla, bla...
Waar heb je die verfbus gelaten?
Laat 'ns kijken wat voor puinhoop je van jezelf hebt gemaakt.
- Je loopt helemaal uit. - Ik zie er vast belachelijk uit.
Dat ziet niemand. Maar je hebt lijm nodig voor je kin.
Ik moet naar een ijzerwinkel. Waarom raak je ook 'n hele verfbus kwijt?
Waarom moet ik altijd alles slepen?
- Waar zag je hem voor 't laatst? - Hoe moet ik dat weten?
Heeft 't ooit nut gehad mij te vragen waar ik iets voor 't laatst had gezien?
- Ja, toen je je wijsvinger verloor. - Verloor? Hij brak af.
Dat komt omdat je de hele tijd met je botten zit te knakken.
Help! Mijn benen werken niet meer. Help me!
Weet je nog waar je de auto geparkeerd hebt?